Zaawansowane zabiegi resuscytacyjne
Uprawnienia Ratowników Medycznych na Miejscu Zdarzenia
- Ratownicy wodni będący jednocześnie ratownikami medycznymi mogą wykonywać medyczne czynności ratunkowe zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie osób przebywających na obszarach wodnych
- Mogą rozpocząć ALS (Advanced Life Support) natychmiast po wydobyciu tonącego, jeśli mają odpowiedni sprzęt
Algorytm ALS i Rytm na kardiomonitorze
Zespół medyczny prowadzi resuscytację zgodnie z algorytmem ALS, w zależności od rytmu serca na monitorze.
Zabezpieczenie dróg oddechowych
- Intubacja powinna być wykonywana przez ratownika z wysokim odsetkiem powodzenia (95% skuteczności
w 2 próbach) - Nie stosujemy urządzeń nadgłośniowych !
-
Respirator: należy zastosować dodatnie ciśnienie końcowowydechowe PEEP 5–10 cmH₂O, a w ciężkiej hipoksemii zwiększyć do 15–20 cmH₂O.
- Jeżeli jest taka możliwość należy założyć sondę do żołądka w celu odbarczenia go
Techniki Resuscytacji
Pozaustrojowej (eCPR / ECMO)
mogą być stosowane jako terapia ratunkowa u wyselekcjonowanej grupy pacjentów z ARDS(zespołem ostrej niewydolności oddechowej), szczególnie w sytuacjach, gdy konwencjonalna RKO okazuje się nieskuteczna,
a istnieje możliwość szybkiego wdrożenia niezbędnego sprzętu i procedur
Opieka Poresuscytacyjna
- Główne problemy: uszkodzenie surfaktantu, atelektazje, przeciek wewnątrzpłucny, ryzyko ARDS.
- Leczenie: wentylacja oszczędzająca płuca – zgodna z terapią ARDS.
- Brak badań RCT dla tej grupy pacjentów, ale stosowanie strategii ARDS uznawane jest za rozsądne.
Powikłania: Infekcje i Antybiotykoterapia
- Częstym powikłaniem tonięcia jest zapalenie płuc.
- Brak dowodów na skuteczność profilaktycznych antybiotyków.
- Antybiotykoterapia o szerokim spektrum może być wdrożona przy tonięciu w silnie zanieczyszczonej wodzie (np. ścieki) przy objawach infekcji
Statystyka utonięć zależna od grupy wiekowej i regionu według Światowej Organizacji Zdrowia
lata 2010-2023 Policja vs NFZ
Polska nadal pozostaje
krajem, w którym nie prowadzi się rzetelnych badań nt. epidemiologii tonięć. Co roku dostępne są tylko dane ze statystyk policyjnych, dotyczące ilości martwych osób wyciągniętych z wody. Liczby te
w żaden sposób nie pokrywają się z danymi NFZ powstałymi w oparciu o kody ICD-10. Wniosek jest taki, że rozpoznania wpisywane na karty zgonów są niewłaściwie dobierane (nie umieszcza się kodów dotyczących tonięć).
